DÜŞLEMEKTE KALDI DÜŞLER
3 Aralık 2007 Pazartesi
Adı ne olursa olsun hazandır ayrılık sonrası adı mevsimin..Dallarda kuşlar ötsede ,ağaçlar yapraklarını açsada umrunda olmaz insanın..Giden gitmiştir ve bu gidiş çok ağır olmuştur ..Giden bakmaz geriye ondan görmez ardında yaşananları ama kalan gidişine şahit olur gidenin ve boğuşmak zorundadır içindekilerle..İçinde can kırıkları ..Aşk vazosu kırılmış içindeki sevgi tomurcukları dağılmıştır dört bir yana..Hani öyle bir an gelir dört bir yan darmadağın olsada toplamaya erinir ya insan..Toparlayamaz böle zamanlarda bu dağınıklığı..Batar eline cam parçaları .Batar ve kanar..
Adı aşktı mevsimin , sonra hazan geldi döküldü yapraklar,sonra düştü üzerine kar..Giden gider geri bakmaz geriye ama bazı gidişler öyle zordur ki hem giden ağlar hem kalan ağlar...
11 Kasım 2007 Pazar
En çok sevdiği şeyi görür çoğu zaman rüyasında insan..Bir çocuk babasının bir türlü almadığı veya alamadığı bisikletiyle son sürat gidiyordur yollarda..Aşık insan rüyasında kavuşur kavuşamadığı veya platonik olarak sevdiği insana..Aç tavuk bile rüyasında kavuşurmuş buğday zenginliğine..Ama hayat çoğu zaman bir rüyadır ve tam ulaşmışken mutluluğa, büyü bozulur bir kalk artık sesiyle...
6 Ekim 2007 Cumartesi
Hava soğuk ve karanlık..Ve ben bu otobüs durağında bekliyorum ve beklediğim çok şey var ama onlar gelmezler artık.
İnsanlar geçiyor etrafımdan.Yüzler hep tanıdık.Gülen suratlar veya asık..Bir de karmaşık olanlar var onların adıda aşık.
Kalabalıklara rağmen bunun adı hep yalnızlık...
24 Eylül 2007 Pazartesi
Geri dönüş yolunu kaybeden Hansel ve Gratel gibiyim..Tek başımayım ama onlar gibiyim.Ekmeklerimide boşa harcadım umutlarımı harcadığım gibi..Tüm iyi dileklerim yokoldu ama hepsini geri kazanırım eğer sen varsan...Olamaz sende gitmişsin...
20 Eylül 2007 Perşembe
Karanlıktı sana giden tüm yollar..Sen güneştin halbuki ama bana inat karanlık...Yollar çizdim kendime bir çocuğun oyun oynaması gibi ama ertesi gün kalktığımda devam etmek için yoluma karışmıştı tüm yollar ve sana çıkmıyordu tüm yollar artık..İnsanlar ne kadar umursamaz olmuş ..Hiç düşünmüyolar baktığım kaldırımda yüzünü hayal ettiğimi ve aldırmadan geçiyorlar hayallerimin üzerimden ..
Bir gölgemiyim yoksa ben sende içine bi türlü sızamadığım karanlık...
17 Eylül 2007 Pazartesi
Dolu dizgin koşmak vardı yollarda.Ardına bakmamacasına kaçmak kendinden.Sesini duymamak için kalbinin kulaklarını tıkamak pamukla,ama illa duyulur ya duymak istemediğin herşey bende duydum işte notası bozuk bir ezgiyi.Yaralı bereli savaş meydanından kaçar gibi kaçtım aşktan ölmemek değilde dostlarının ölmesini görmekti korkutan ya savaş kazanılırsa kaçmasına rağmen yinede o askerlerinde bunda payı olcak mı.Güneş doğacak mı ölmesekte cesedimizin üzerine...
Atlantiste kaldı yürekler.Sanki bir uygarlıktan son kurtulanlarız her yer sürgün bize, her yer yabancı.Yangının kavurduğu bir şehirden ellerimizde kibritlerle kaçmak bizimkisi.Felaketimizide yanımızda taşıyoruz işte..Aynısı işte yaptıklarımız bizimde kalbimizi hala olduğu yerde tutarak....
